Dag 4: Stockholm – Umea (3 maart)

Vandaag zijn we, na een prima ontbijt, om ongeveer 8 uur vertrokken vanuit Stockholm. Doel: Umea. Onder genot van een heerlijk zonnetje glijden de kilometers snel onder de wielen van beide Volvo’s door. De etappe waar we in eerste instantie zo tegenop zagen blijkt erg mee te vallen. Als we die ca. 640km kunnen afleggen met het tempo waarop we in ochtend rijden, dan zijn we halverwege de middag in Umea.

Vandaag lijkt ook een beetje de dag van de “eerste keer”-tjes te worden. We spotten voor de eerste (en voorlopig nog enige) keer een eland. Het dier staat zich even ongegeneerd te krabben aan een van de palen van de afrastering. Die afrastering is bedoeld om elanden en ander wild tegen te houden van een dodelijke rit (voor het dier zelf en in potentie ook voor de inzittenden van de auto die het dier schept) over de weg, en staat langs het grootste deel van de Zweedse snelwegen en overige drukke doorgaande wegen.

We hebben ook voor de eerste keer een “vastloper”. Nee, de motortjes in onze auto’s doen het prima, maar na een korte tankstop om de LPG tank van de rode R te vullen, wijkt Elmar iets teveel uit voor een tegemoetkomende auto. Als hij weer uit de berm wil wegrijden, blijkt die uitwijkmanouevre iets te ruim te zijn geweest. Uiteraard biedt “wagen 1” hulp en na een paar minuten duwen komt “wagen 2” weer los. Geen schade verder, niks aan het handje dus, de reis kan verder.

Het LPG station is trouwens alleen te vinden m.b.v. een navigatiesysteem waarop je de lokatie als POI hebt toegevoegd. Het ligt namelijk achteraf op een verlaten rangeerterrein en is op geen enkele manier zichtbaar of aangegeven vanaf de doorgaande weg.

Tijdens een lunchpauze bij een hamburgertent in Sundsvall (een dodelijk saai ingerichte toko trouwens, die hét alternatief zou moeten zijn voor de McDonalds die er tegenover ligt en bij mij de indruk wekte alsof ik in een leprakolonie terecht was gekomen) zijn we ingehaald door “Viking_in_Shorts”, ofwel de al tien jaar in Göteborg wonende Nederlander Tim. Hij rijdt die dag nog door naar Lulea, waar Ronald (“Taranis”) inmiddels ook gearriveerd was. Dat is dan nog een rit van zo’n 600km.

We hebben ook voor de eerste keer omstandigheden gehad die, wat mij betreft althans, zo slecht waren (veel ijs en sneeuw op de linker baan) dat ik de vrachtwagen die voor ons reed niet voorbij durfde te gaan. Nou ja, durven wel, maar doen is iets anders en zeker in andermans auto waar ik nog onvoldoende gevoel bij had. Lekker er achter blijven hangen dus. Aan het verzoek aan Tina Trucker om de snelweg te verlaten en een kop koffie te gaan drinken wordt gelukkig snel gehoor gegeven zodat we de reis met een iets hogere snelheid kunnen vervolgen. Helaas zijn er nog meer truckers die roet in het eten gooien, zodat de ETA uiteindelijk 17.15 uur is. Na een korte bestuurderswissel neemt Kornelis het roer weer over. We arriveren rond 17.15 uur in ons hotel in Umea, waar Elmar en Sander inmiddels al waren aangekomen.

Na een pizza te hebben gegeten in een nabij gelegen Italiaans restaurantje, bekijken we nog even de gemaakte foto’s en filmpjes en drinken we een gat in onze drankvoorraad.

Geplaatst in 2010

Geef een reactie