Dag 5: Umea – Lulea (4 maart)

We vertrekken vandaag om 7 uur want we willen op tijd in Lulea arriveren. Om 13.00 uur moeten we namelijk klaar staan voor de sneeuwscootersafari!

Het is maar een kort ritje, weinig bijzonderheden. Iets voor 11 uur arriveren we bij ons hotel in Lulea. Ronald en Tim staan ons al op te wachten op de parkeerplaats. Nog even snel de auto fotograferen.

Het hotel ziet er netjes uit, de kamers zijn lekker ruim en, niet onbelangrijk, er is gratis wifi! Nu maar hopen dat er zo af en toe tijd is om deze site te updaten.

Ruim voor 1 uur ‘s middags arriveert onze sneeuwscooter gids. Hij vraagt ons of het correct is dat we “iets speciaals” wilden. Mwah….dat klopt wel ja! Hij meldt ons met enige trots dat hij de dag ervoor tot diep in de nacht is bezig geweest om voor ons een route uit te zetten. Die route begint bij het hotel en zal, zo horen we met enige huivering, al snel over een bevroren rivier gaan. Niks bijzonders, ware het niet dat er een laag water staat tussen het ijs en het sneeuwdek dat er op ligt. Om te voorkomen dat we vast komen te zitten moet er flink gas worden gegeven en, zo vertelt hij, als er tóch iemand vast komt te zitten dan moet de rest proberen om de overkant te bereiken en zal de gids de onfortuinlijke VOMAC’er proberen te redden. Hmmm…… klinkt me iets te “speciaal”, maar goed. We zitten in Zweden, dus ik vertrouw erop dat “safety first” niet alleen bij Volvo bekend is maar ook bij anderen.

Nadat we ons omgekleed hebben mogen we de sneeuwscooters beklimmen, en na een korte instructie vertrekken we. Na een minuut of 10 komen we uit bij de rivier. De gids zegt dat we ca. 50 meter ruimte moeten tussen de voorganger en onszelf, niet in andermans spoor moeten rijden maar in de verse sneeuw en een snelheid moeten aanhouden van zo’n 50km/hr. Eenmaal op de rivier blijkt het allemaal niet zo heel erg spannend. Ikzelf voel de sneeuwscooter af en toe wegzakken in de sneeuw maar kan door meer gas te geven voorkomen dat ie verder weg zakt en de anderen hebben soortgelijke ervaringen.

Na een half uurtje stoppen we even om bij te komen. Niet dat het nou zo heel erg vermoeiend is, maar de dikke kleding en het mooie weer zorgen ervoor dat je het toch nog aardig warm hebt.

Na deze korte pauze stappen we weer op onze sneeuwscooters om onze weg te vervolgen. Met snelheden die oplopen tot zo’n 60km/hr schieten we tussen de bomen door. Op een geprepareerd parcours zijn die sneeuwscooters verbazingwekkend goed te besturen, maar in de diepe sneeuw is dat een heel stuk lastiger. Een draaicirkel op hoge snelheid (want anders zak je weg in die sneeuw en kom je er zonder hulp niet uit) is al gauw een meter of 100 groot. Althans, voor ons ongeoefende sneeuwscooteraars. Overigens lukt het Kornelis om zijn sneeuwscooter inclusief hemzelf en Marjolein in de diepe sneeuw te begraven door een bochtje te missen en rechtuit te gaan. Met wat hulp waren ze gelukkig binnen een paar minuten weer mobiel.

Na een uurtje nemen we wederom een pauze op een prachtige lokatie. Met een warme kop koffie en een lokale zoete Zweedse lekkernij genieten we van het uitzicht.

Na de koffiepauze hebben we nog tot ca. 16.30 uur genoten van het sneeuwscooteren. Het is duur, maar het was het geld dubbel en dwars waard. Super gaaf!!

Bij het inleveren van de sneeuwscooters viel ons de Chevrolet Corvette op, die op de naastgelegen ijsbaan aan het driften was. Na wat foto’s te hebben gemaakt werd aan Marjolein gevraagd of ze een rondje wilde meerijden. Dat liet ze zich geen twee keer zeggen! Uiteindelijk hebben we allemaal een rondje meegereden. De bestuurder was aan het oefenen voor de driftkampioenschappen waar hij als professional aan zou gaan deelnemen.

Nadat iedereen zijn rondje had meegemaakt zijn we in de taxi naar het hotel gestapt, waar we Elmar en Sander ook weer troffen. Zij zijn niet mee gaan sneeuwscooteren maar hebben een alternatieve route naar Lulea genomen. ‘s Avonds zijn we met zijn allen in Lulea gaan eten. Bij terugkomst bij het hotel viel meteen de volle parkeerplaats op. Zo’n beetje alle VOMAC’ers zijn gearriveerd!

Geplaatst in 2010, VOMAC Poolcirkel

Geef een reactie