Dag 9: Sorsele – Trondheim (8 maart)

Zo, vanmorgen zijn we vroeg opgestaan om om 6.30uur aan het ontbijt te kunnen zitten. We verdenken de eigenaar van het pension (http://www.pensionatholmen.se/) ervan dat hij ook dit keer geen inkopen heeft gedaan om het ontbijt te bereiden maar dat alles uit eigen tuin/kip/broodmachine komt. Het smaakt er niet minder om trouwens, al is het brood erg zoet en machtig.

Iets later dan gepland vertrekken we, na eerst nog afgerekend te hebben. Dat was trouwens een aangename bezigheid: De overnachting kostte inclusief diner (met zelfgeschoten eland) met een lekker koud pilsje en ontbijt zo’n 55 Euro. En dat was dan inclusief 2 Euro voor het draadloze internet. Wat mij betreft voor herhaling vatbaar. Overigens zijn we later op de dag blij met die goedkope overnachting, maar daarover straks meer.

Tijdens het vertrek en de eerste kilometers regent het, wat ons het ergste doet vermoeden: Gladheid! De grond is namelijk nog flink bevroren en een remproef wijst uit dat de weggedeelten die vrij van sneeuw zijn, verraderlijk glad zijn geworden. De auto glijdt al vrolijk ABS’end enkele tientallen meters verder door dan gedacht. Oppassen dus, snelheid aanpassen en waar mogelijk op de sneeuw gaan rijden, want daar hebben we meer grip.

Al snel blijkt weer dat de afstanden in Zweden onmetelijk veel groter zijn dan bij ons. Eva (de mevrouw die in de TomTom zit) laat zien dat we over 192km bij de rotonde recht over moeten steken. Daarna volgt overigens weer een rotonde, waarna we wederom vele tientallen kilometers op dezelfde weg blijven rijden. Ongekend!

Na een uurtje rijden hebben we trek gekregen in koffie, en besluiten te stoppen bij het eerste het beste restaurantje dat we tegenkomen. Helaas blijkt die gesloten te zijn, dus maken we gebruik van de gelegenheid om de handrembochtjes te perfectioneren en om nog wat foto’s te maken.

De omstandigheden zijn erg wisselend en binnen een tijdsbestek van een half uur ofzo zien we zowel de zon schijnen als sneeuw vallen. En een combi van die twee, wat best apart is. Een en ander vormt weer voedsel voor mooie plaatjes.

Wat later rijden we een dorpje binnen waar we de auto’s parkereen en een konditorei binnen gaan. De koffie is vers en smaakt er prima. Inmiddels schijnt de zon weer, en met nieuwe energie kaffeïne rijden we verder. Nog voordat we het dorpje uit rijden worden we opgehouden door een wel heel bijzonder broertje: Een paarse 242 in “landbouwuitvoering”, die niet harder gaat (en mag, waarschijnlijk) dan zo’n 30km/hr.

Gelukkig rijdt de bestuurder al snel (en driftend :D) een zijstraatje in, zodat wijzelf een prettigere snelheid kunnen gaan aanhouden. Buiten het dorpje zijn er wederom diverse Kodakmomentjes. Omdat de weg niet al te best is, is het soms wat moeilijk om een mooie foto te maken en in een aantal gevallen wordt er wat lukraak geschoten in de hoop dat het resultaat enigszins acceptabel is. Oordeel zelf:

Tijdens een tankstop voor Elmar spotten we twee fraaie Volvo’s. De eerste is een silversand 850:

En de tweede is (wederom) een “landbouwuitvoering” van een PV (?), die met een paar jonge gasten al driftend het tankstation komt binnenrijden:

Inmiddels is het ook lunchtijd geworden. In het volgende dorpje vinden we een tankstation anex hamburgertent waar ze de beste dubbele hamburger bereiden die ik de laatste 41 jaar heb geproefd. Hij staat niet op de foto, maar goed, zó fotogeniek zijn die dingen niet.

De grens met Noorwegen is nog maar zo’n honderd kilometer verwijderd, dus na die hamburger met coca-cola (in totaal voor 5 Euro, hoezo is Zweden duur??) zoeken we het asfalt weer op. Ook hier weer veel foto’s geschoten. Hieronder een kleine selectie:

Vlak voor de Noorse grens begint het weer serieus te sneeuwen, dus wederom passen we onze snelheid flink aan. Een strooiwagen die voor ons rijdt gaat vriendelijk aan de kant. Prettig voor het uitzicht, want veel zie je niet achter zo’n ding:

Om ca. 15.00 uur passeren we de Noorse grens en rijden het eerste het beste stadje in om LPG te tanken. Volgens Eva (jeweetwel, de dame in de TomTom) zou er bij een Shell tankstation vlakbij het vliegveld LPG te krijgen moeten zijn, maar helaas blijkt dat niet het geval te zijn. Jammer, tegenvallertje. We besluiten om geen verdere zoektocht te beginnen en rijden lekker verder op benzine. Overigens heeft Kornelis vandaag een nieuw record gebroken: ca. 450km op een tank LPG van zo’n 47 liter netto. Is dat slechte weer in ieder geval nog érgens goed voor geweest!

We vragen Eva om de weg te wijzen naar ons hotel, en om daarbij de tolwegen te mijden. Jammer genoeg wijst ze ons vervolgens een tunnel in die bij het uitrijden een tolweg blijkt te zijn. We balen ervan dat dit niet eerder stond aangegeven, maar later blijkt dat de aanduiding “Kr” betekent dat er betaald moet worden. Vervelender is echter dat we nog geen Noors geld hebben (want nog geen bank gezien), en dat de automaat bij het einde van die tolweg alleen maar cash geld eet en geen creditcard lust. Gelukkig is er aan de andere kant van de snelweg een bemand toolhuisje. Met gevaar voor eigen leven steekt Kornelis die snelweg over, om met “plastic” te betalen. Dat lukt, dus we kunnen verder. We besluiten om snel een bank op te zoeken om wat contact geld op te nemen. Nadat dat gelukt is vervolgen we de reis en komen prompt wéér onbedoeld en ongewenst op een tolweg uit. Minpunten voor Eva. Tot onze schrik (en vergezeld van een hartgrondige vloek van Kornelis) komen we er achter dat de automaat alleen maar muntjes wil hebben, en wederom ook geen creditcard accepteert. Oei. De geldautomaat heeft ons hele mooie briefjes gegeven, maar munten hebben we niet. Uiteindelijk besluiten we niet te betalen en op hoop van zegen door te rijden. Er zijn gelukkig geen slagbomen, maar wel een camera waarvan we vrezen dat die alles fijntjes heeft vastgelegd. Nou ja, we zien wel wat er gebeurt. In het ergste geval volgt er een boete die naar NL wordt gestuurd, maar die we zullen aanvechten. We willen best betalen voor de tolweg, maar een boete is absurd. We zijn net de grens over, hebben braaf geld gehaald maar muntgeld kregen we niet en we wisten ook niet dat we dat nodig hadden. Bovendien is het absurd dat zo’n automaat geen creditcard accepteert. Afijn, we zien wel wat er gebeurt.

Ondertussen maken we weer wat foto’s.

Vervolgens is het nog maar een klein stuk naar ons hotel. Ellendig genoeg blijkt dat echter een jeugdherberg te zijn, waarvan het A4’tje met de waarschuwende tekst dat deze jeugdherberg drugsvrij is en zo moet blijven, ons het ergste doet vermoeden voor wat betreft het soort gasten. We checken in en brengen onze bagage naar de kamers. Als we onze kamers openen blijkt dat het allemaal wel heel erg basic is. En goedkoop is het trouwens ook niet, maar ook als dat wel zou zijn dan zouden we hier niet blijven.

We besluiten dus te vertrekken (Ilja en Marius uitgezonderd) en pakken onze spullen weer. Gelukkig krijgen we ons geld weer netjes terug en gaan we op zoek naar een ander, fatsoenlijk, hotel. Gelukkig kostte de vorige overnachting (in Sorsele) vrij weinig, dus als we nu iets duurder uitkomen dan heft dat elkaar mooi op. Uiteindelijk belanden we in het Scandic hotel in Trondheim. Een wereld van verschil! Luxe kamers met alle voorzieningen en, zeker niet onbelangrijk, een éigen badkamer in plaats van een gezamenlijke douchecel die je met de andere gasten moet delen. Het is wel “ietsje” duurder, maar na gisteren “trekken” we dat wel.

Morgen rijden we naar Alesund, een ritje van zo’n 300km. Daar hadden we een hotel (hostel) van dezelfde keten als in Trondheim, dus die gaan we nog even annuleren en iets fatsoenlijks zoeken. Het belooft in ieder geval een mooie rit langs de fjorden te worden. Als het weer een beetje meewerkt kunnen we morgen weer wat mooie foto’s plaatsen!

Overigens houden we gedurende de dag middels korte berichtjes bij waar we zijn. Dat is vaak makkelijker dan via deze website. Kijk op http://www.volvo850forum.nl/index.php/topic,36416.0.html

Geplaatst in 2010

Geef een reactie