Dag 10: Trondheim – Alesund (9 maart)

Vanmorgen hebben we om 9.00 uur gegeten in het Scandic hotel in Trondheim. Zelden heb ik zo’n uitgebreid ontbijtbuffet in een hotel gehad, dus dat maakt de extreem hoge prijs een beetje goed. Een klein beetje. Daarna zijn we via internet een hotel gaan zoeken in Alesund, want daar zouden we in eerste instantie in een soortgelijk kot (bedankt voor die omschrijving, Sander) slapen als in Trondheim. En daar hadden we dus niet zoveel zin in. Booking.com sorteert de hotels op prijs, dus we zijn bovenaan begonnen met bellen. En meteen raak: Het is het Alesund Airport Hotel geworden. Om ongeveer 11 uur verlaten we de (eveneens peperdure) parkeergarage onder het Scandic, nadat we eerst nog wat foto’s van de erg vieze bolides hebben gemaakt.

Tijdens het verlaten van de stad ergeren we ons nogal aan de afstelling van de stoplichten. Het zijn er teveel, ze kennen geen groene golf, en per groen licht gaan er drie auto’s doorheen. Maar goed, het mag de pret niet drukken, we zijn onderweg naar Alesund, het mooiste plaatsje van Noorwegen, en de weg er naartoe gaat vast en zeker geweldig mooi worden. Na nog een paar tunnels te hebben gehad, die wederom belachelijk duur zijn (3 Euro voor 300 meter) krijgen we weer uitzicht op het fjord waar Trondheim aan ligt. Trondheim is overigens een mooie moderne stad met veel fraaie gebouwen en kantoorpanden.

Na een half uurtje verlaten we de weg en rijden binnendoor, via een bergweg en met een koffiepauze, naar het volgende fjord. Inmiddels is het gaan regenen en zit de temperatuur net boven 0gr. Celsius. Wederom diverse mooie fotomomenten, die met grote frequentie worden gedigitaliseerd.

Tijdens de rit van vandaag zullen we diverse keren met een veerpont een fjord moeten oversteken. Bootje varen is natuurlijk altijd leuk, en de spectaculair mooie omgeving maakt het helemaal bijzonder. Overigens hebben we geluk met die veerboten: Iedere keer liggen ze klaar als we komen aanrijden, dus we verliezen geen tijd met wachten. En da’s wel zo prettig, want Eva (jeweetwel, die TomTom mevrouw) geeft aan dat de rit van ca. 300km zo’n 6 uur duurt. Dat is dus exclusief de rust- en tankpauzes. Ilja en Marius, die een andere route rijden, komen net te laat bij het pontje. Vanaf het bovenste dek (dat de optimistische naam “zonnedek” heeft meegekregen) zien we ze staan.

Na de overtocht ontwaren we zowaar een LPG station langs de weg, dus we maken graag van de gelegenheid gebruik om de tank weer eens vol te gooien.Terwijl ondergetekende voorzichtig, over een ijsplaat zo groot als het gehele tankstation, terugloopt naar de kassa om af te rekenen gaat hij vakkundig onderuit. Het zag er volgens de omstanders zo mooi uit dat een vertraagde herhaling niet eens nodig was. Afijn, ik heb de rest van de dag met een ze*knatte spijkerbroek gelopen. Met dank aan de stoelverwarming voelde het uiteindelijk niet al te onaangenaam meer. Maar leuk is, uiteraard, anders.

De mevrouw achter de balie verkocht trouwens ook broodjes, maar die zien er niet echt fraai uit, dus onze honger zullen we elders moeten stillen.

Na nog een of twee andere pontjes komen we uiteindelijk aan in Alesund. Het is even zoeken naar het hotel (Alesund Airport Hotel). Je zou verwachten dat het zeer nabij de luchthaven ligt, maar dat is niet het geval. Na een telefoontje met een slecht (=niet) Engels sprekende dame komen we aan bij het hotel en worden zeer vriendelijk ontvangen door Heinz, de eigenaar. Na even met hem te hebben gesproken over onze reis wijst hij ons onze kamers en helpt met het sjouwen van de bagage. De kamers zijn enorm ruim en comfortabel en hebben verschillende luchtvaart gerelateerde posters aan de muren hangen.

Na bij Marjolein en Kornelis op de kamer de foto’s en filmpjes van die dag te hebben bekeken en het alcoholtekort te hebben aangevuld, deels uit de wijncontainer van 10 liter, zijn we wat gaan eten in het restaurantje dat bij het hotel hoort. Heinz vraagt of alles naar wens is, en blijft nog even kort staan praten. Instemmend knikt hij als we zeggen dat de prijzen in Noorwegen vrij stevig zijn vergeleken met Zweden en de rest van de EU. “We have too much oil” is zijn verklaring.

We borrelen na het eten nog wat na en gaan daarna slapen cq. deze site updaten.

Geplaatst in 2010

Geef een reactie