Dag 10: Op en neer naar Abisko voor een sledehondentocht

07-02-2016:

We staan vandaag vroeg op vanwege een sledehondentocht die we hebben geboekt in Abisko in Zweden. Van Narvik, waar we overnachten, naar Abisko is ongeveer een uurtje rijden (als het mee zit) en aangezien we om ca. 9.00 ter plaatse moeten zijn (iets eerder om de thermopakken aan te kunnen doen) gaat de wekker al om 5.45. Omdat het ‘officiële’ ontbijt van het hotel pas om 7.30 begint heeft men voor ons een ontbijtpakket gemaakt. Uiteraard met de beste bedoelingen, maar eehhmm…tjaa….. Het was niet meer dan een *heel* *erg* *droge* sandwich, die maar voor de helft was beboterd. Daarbij een soort zoet koffiekoekje die gelukkig wel smaakte. En gelukkig ook koffie om die sandwich weg te spoelen. Vrij naar de Blues Brother: Dit was met recht een wish-sandwich: You wish you had some butter.

Intermezzo:

Om 7.15 vertrekken we richting Absiko. We merken op dat het heeft gesneeuwd (een kleine 10cm). Diverse sneeuwschuivers zijn bezig om de straten weer begaanbaar te maken. Gelukkig ligt hier niet het hele land standby bij dit soort omstandigheden en durft men ook een enigszins vlotte rijstijl aan te blijven houden. We draaien vanaf de E6 de E10 naar Abisko op. Die blijkt in zijn geheel nog niet geveegd te zijn, dus we rijden hier door een fijne laag verse sneeuw die je voelt en hoort kraken onder je banden. Een kilometer of 5 verder blijkt de weg afgesloten te zijn. Een dichte slagboom verhindert de doorgang naar Abisko. Voor ons staan een paar andere Nederlanders die in Abisko zouden gaan sneeuwscooteren, en een paar vrachtauto’s die hier al de hele nacht staan in afwachting van betere tijden. Want wat blijkt, men heeft de weg gisteren rond 14u al afgesloten en is al die tijd bezig geweest om de boel begaanbaar te maken.

Een belletje naar het Noorse Vegvesen (Wegwezen = Rijjkswaterstaat in NL) leert dat de weg is afgesloten duh) en dat men druk bezig is met ruimen en dat men niet kan aangeven wanneer die dan weer open gaat. Inmiddels heeft zich een Oostenrijker achter ons aangesloten die zich hoogst verbaast over deze gang van zaken. In zijn land zou men alles in het werk stellen om zo’n weg binnen de kortst mogelijke tijd weer begaanbaar te stellen. Let wel, deze E10 is de enige verbinding tussen twee relatief grote steden Narvik (in Noorwegen) en Kiruna (in Zweden). Je kunt omrijden, maar dat is zo’n 600km. Niet echt een optie dus.

Inmiddels hebben we de organisatie van de sledehonden in Abisko gebeld en de situatie uitgelegd. Het is mogelijk om de tocht uit te stellen tot vanmiddag, maar dan moeten we uiterlijk om 11.00 laten weten of we dat gaan halen. Vooralsnog lijkt het er niet op dat de weg op korte termijn open zal gaan. We zien een keer een sneeuwschuiver vanuit de bergen komen, die onder de slagboom doorgaat en meteen weer omdraait. Slagboom weer dicht. We blijven dus wachten.

IMG_5517

Tot onze grote vreugde zien we om 10.45 de sneeuwschuiver weer terugkomen en door de slagboom gaan, die nu open blijft staan! Auto’s dus starten en op naar Abisko! Na een kilometer of 10 wordt de weg echter versperd door een grote sneeuwruimer. De bestuurder is vrij chagrijnig en meldt ons dat we niet hadden mogen doorrijden. Beetje vreemd, want de slagboom stond open en de lampen knipperden niet meer. Zelfs de lokale Noren die inmiddels ook stonden te wachten zijn gewoon doorgereden, dus we zijn ons van geen kwaad bewust.

IMG_5522

Uiteindelijk laat hij ons toch verder, maar geeft aan dat hij niet weet of de weg vanavond nog open zal zijn. We wagen het er maar op. In het ergste geval moeten we naar Kiruna rijden om te overnachten.

Paar filmpjes:

Van de sledehondentocht heb ik geen foto’s. Het is niet mogelijk om tijdens die tocht foto’s te maken, maar iemand van de organisatie die meereist per sneeuwscooter maakt foto’s die we later kunnen downloaden. Heel bijzonder zullen ze niet zijn. Je ziet iemand achter op een slede staan, meer niet. Die tocht an sich was wel bijzonder. In meerdere opzichten. Je komt door bijzonder mooie natuur waar je anders niet zou komen. Het is echter ook bijzonder vermoeiend en aan het eind van de rit bijzonder koud (de temp. is dan inmiddels gezakt tot -18 graden).

Na afloop splitst de groep zich. Ronald, Daniëlle, Mark en Dick gaan naar een ander dorpje om morgen van daaruit een orca safari te gaan doen. Sander en Iris gaan terug naar het hotel waar we afgelopen nacht zijn verbleven en Elmar en ik gaan naar het Scandic in Narvik, om morgen richting de Lofoten te rijden.

De weg terug blijkt gewoon (nog of weer) open te zijn maar de omstandigheden zijn zo nu en dan bar slecht.

We arriveren in ons hotel, eten wat en gaan rond 20.00 weer terug naar onze kamers. Ik werk de website nog bij voor de afgelopen dagen en rond 22.00 duik ik mijn bed in. Morgen naar de Lofoten. Wat mij betreft absoluut een van de hoogtepunten naast het bereiken van de Noordkaap!

Geplaatst in 2016

Geef een reactie