Posted by Marc Onrust on 04/03/2010 under Heenreis, VOMAC Poolcirkel | 
We vertrekken vandaag om 7 uur want we willen op tijd in Lulea arriveren. Om 13.00 uur moeten we namelijk klaar staan voor de sneeuwscootersafari!
Het is maar een kort ritje, weinig bijzonderheden. Iets voor 11 uur arriveren we bij ons hotel in Lulea. Ronald en Tim staan ons al op te wachten op de parkeerplaats. Nog even snel de auto fotograferen.
Het hotel ziet er netjes uit, de kamers zijn lekker ruim en, niet onbelangrijk, er is gratis wifi! Nu maar hopen dat er zo af en toe tijd is om deze site te updaten.
Ruim voor 1 uur ‘s middags arriveert onze sneeuwscooter gids. Hij vraagt ons of het correct is dat we “iets speciaals” wilden. Mwah….dat klopt wel ja! Hij meldt ons met enige trots dat hij de dag ervoor tot diep in de nacht is bezig geweest om voor ons een route uit te zetten. Die route begint bij het hotel en zal, zo horen we met enige huivering, al snel over een bevroren rivier gaan. Niks bijzonders, ware het niet dat er een laag water staat tussen het ijs en het sneeuwdek dat er op ligt. Om te voorkomen dat we vast komen te zitten moet er flink gas worden gegeven en, zo vertelt hij, als er tóch iemand vast komt te zitten dan moet de rest proberen om de overkant te bereiken en zal de gids de onfortuinlijke VOMAC’er proberen te redden. Hmmm…… klinkt me iets te “speciaal”, maar goed. We zitten in Zweden, dus ik vertrouw erop dat “safety first” niet alleen bij Volvo bekend is maar ook bij anderen.
Nadat we ons omgekleed hebben mogen we de sneeuwscooters beklimmen, en na een korte instructie vertrekken we. Na een minuut of 10 komen we uit bij de rivier. De gids zegt dat we ca. 50 meter ruimte moeten tussen de voorganger en onszelf, niet in andermans spoor moeten rijden maar in de verse sneeuw en een snelheid moeten aanhouden van zo’n 50km/hr. Eenmaal op de rivier blijkt het allemaal niet zo heel erg spannend. Ikzelf voel de sneeuwscooter af en toe wegzakken in de sneeuw maar kan door meer gas te geven voorkomen dat ie verder weg zakt en de anderen hebben soortgelijke ervaringen.
Na een half uurtje stoppen we even om bij te komen. Niet dat het nou zo heel erg vermoeiend is, maar de dikke kleding en het mooie weer zorgen ervoor dat je het toch nog aardig warm hebt.
Na deze korte pauze stappen we weer op onze sneeuwscooters om onze weg te vervolgen. Met snelheden die oplopen tot zo’n 60km/hr schieten we tussen de bomen door. Op een geprepareerd parcours zijn die sneeuwscooters verbazingwekkend goed te besturen, maar in de diepe sneeuw is dat een heel stuk lastiger. Een draaicirkel op hoge snelheid (want anders zak je weg in die sneeuw en kom je er zonder hulp niet uit) is al gauw een meter of 100 groot. Althans, voor ons ongeoefende sneeuwscooteraars. Overigens lukt het Kornelis om zijn sneeuwscooter inclusief hemzelf en Marjolein in de diepe sneeuw te begraven door een bochtje te missen en rechtuit te gaan. Met wat hulp waren ze gelukkig binnen een paar minuten weer mobiel.
Na een uurtje nemen we wederom een pauze op een prachtige lokatie. Met een warme kop koffie en een lokale zoete Zweedse lekkernij genieten we van het uitzicht.
Na de koffiepauze hebben we nog tot ca. 16.30 uur genoten van het sneeuwscooteren. Het is duur, maar het was het geld dubbel en dwars waard. Super gaaf!!
Bij het inleveren van de sneeuwscooters viel ons de Chevrolet Corvette op, die op de naastgelegen ijsbaan aan het driften was. Na wat foto’s te hebben gemaakt werd aan Marjolein gevraagd of ze een rondje wilde meerijden. Dat liet ze zich geen twee keer zeggen! Uiteindelijk hebben we allemaal een rondje meegereden. De bestuurder was aan het oefenen voor de driftkampioenschappen waar hij als professional aan zou gaan deelnemen.
Nadat iedereen zijn rondje had meegemaakt zijn we in de taxi naar het hotel gestapt, waar we Elmar en Sander ook weer troffen. Zij zijn niet mee gaan sneeuwscooteren maar hebben een alternatieve route naar Lulea genomen. ‘s Avonds zijn we met zijn allen in Lulea gaan eten. Bij terugkomst bij het hotel viel meteen de volle parkeerplaats op. Zo’n beetje alle VOMAC’ers zijn gearriveerd!
Posted by Marc Onrust on under Heenreis |
Vandaag zijn we, na een prima ontbijt, om ongeveer 8 uur vertrokken vanuit Stockholm. Doel: Umea. Onder genot van een heerlijk zonnetje glijden de kilometers snel onder de wielen van beide Volvo’s door. De etappe waar we in eerste instantie zo tegenop zagen blijkt erg mee te vallen. Als we die ca. 640km kunnen afleggen met het tempo waarop we in ochtend rijden, dan zijn we halverwege de middag in Umea.
Vandaag lijkt ook een beetje de dag van de “eerste keer”-tjes te worden. We spotten voor de eerste (en voorlopig nog enige) keer een eland. Het dier staat zich even ongegeneerd te krabben aan een van de palen van de afrastering. Die afrastering is bedoeld om elanden en ander wild tegen te houden van een dodelijke rit (voor het dier zelf en in potentie ook voor de inzittenden van de auto die het dier schept) over de weg, en staat langs het grootste deel van de Zweedse snelwegen en overige drukke doorgaande wegen.
We hebben ook voor de eerste keer een “vastloper”. Nee, de motortjes in onze auto’s doen het prima, maar na een korte tankstop om de LPG tank van de rode R te vullen, wijkt Elmar iets teveel uit voor een tegemoetkomende auto. Als hij weer uit de berm wil wegrijden, blijkt die uitwijkmanouevre iets te ruim te zijn geweest. Uiteraard biedt “wagen 1″ hulp en na een paar minuten duwen komt “wagen 2″ weer los. Geen schade verder, niks aan het handje dus, de reis kan verder.
Het LPG station is trouwens alleen te vinden m.b.v. een navigatiesysteem waarop je de lokatie als POI hebt toegevoegd. Het ligt namelijk achteraf op een verlaten rangeerterrein en is op geen enkele manier zichtbaar of aangegeven vanaf de doorgaande weg.
Tijdens een lunchpauze bij een hamburgertent in Sundsvall (een dodelijk saai ingerichte toko trouwens, die hét alternatief zou moeten zijn voor de McDonalds die er tegenover ligt en bij mij de indruk wekte alsof ik in een leprakolonie terecht was gekomen) zijn we ingehaald door “Viking_in_Shorts”, ofwel de al tien jaar in Göteborg wonende Nederlander Tim. Hij rijdt die dag nog door naar Lulea, waar Ronald (“Taranis”) inmiddels ook gearriveerd was. Dat is dan nog een rit van zo’n 600km.
We hebben ook voor de eerste keer omstandigheden gehad die, wat mij betreft althans, zo slecht waren (veel ijs en sneeuw op de linker baan) dat ik de vrachtwagen die voor ons reed niet voorbij durfde te gaan. Nou ja, durven wel, maar doen is iets anders en zeker in andermans auto waar ik nog onvoldoende gevoel bij had. Lekker er achter blijven hangen dus. Aan het verzoek aan Tina Trucker om de snelweg te verlaten en een kop koffie te gaan drinken wordt gelukkig snel gehoor gegeven zodat we de reis met een iets hogere snelheid kunnen vervolgen. Helaas zijn er nog meer truckers die roet in het eten gooien, zodat de ETA uiteindelijk 17.15 uur is. Na een korte bestuurderswissel neemt Kornelis het roer weer over. We arriveren rond 17.15 uur in ons hotel in Umea, waar Elmar en Sander inmiddels al waren aangekomen.
Na een pizza te hebben gegeten in een nabij gelegen Italiaans restaurantje, bekijken we nog even de gemaakte foto’s en filmpjes en drinken we een gat in onze drankvoorraad.
Posted by Marc Onrust on 02/03/2010 under Heenreis |
Gisteren zijn we bijtijds gaan slapen, en omdat het toch wel een zware dag was geweest hebben we onszelf permissie gegeven om uit te slapen. We troffen elkaar om 9.00 uur aan de ontbijttafel (de 2 jongsten waren een kwartier later :evil grin:), waar we wederom een uitstekend ontbijt hebben kunnen nuttigen. Wat dat betreft is het Ibis me 100% meegevallen. Bovendien zijn de kamers in het Ibis hotel in Stockholm ongeveer 3x groter dan dat in Malmö. Overigens hoorden we vanmorgen op het nieuws dat er op de snelweg die we gisteren hebben gereden, vannacht 2 zware ongelukken met vrachtwagens zijn gebeurd….
Na het ontbijt zijn we richting centrum gereden. Het had die nacht nog redelijk gesneeuwd en het was ook best wel frisjes. Volgens de boordcompu van de R was het op dat moment zelfs -8 gr. Celsius.
De zon scheen echter voluit; het beloofde een prachtige dag te worden om Stockholm te bekijken.
Als je door STockholm rijdt valt overigens wederom op hoe goed men daar is ingesteld op winterse omstandigheden. Als er in NL op het journaal wordt gewaarschuwd voor sneeuw dan is dat al voldoende om het land compleet vast te laten lopen. Hier in Stockholm, waar zelfs de doorgaande wegen nog zijn bedekt met een flinke hoeveelheid sneeuw, wordt gewoon lekker doorgereden en is nauwelijks tot geen sprake van opstoppingen. Zo kan het dus ook.
We hebben de auto’s in hartje Stockholm geparkeerd om van daaruit het oude centrum te kunnen bekijken, alsmede wat andere bezienswaardigheden. In de parkeergarage viel wederom op hoe mooi een vieze 850 kan zijn.
De wereldreizigers op een rijtje, van links naar rechts: Sander, Elmar, Kornelis, Marjolein. Marc stond aan de andere kant van de camera.
Inmiddels was de zon verdwenen. Desondanks was de temperatuur gestegen tot een tropische -6 gr. Celcius!
Even de inwendige mens opwarmen met een kopje Zweedse koffie. We verdenken er trouwens van dat ze die koffie tegen kostprijs weggeven, want we moesten hem zelf inschenken. Van links naar rechts: Elmar, Kornelis, Marc en Sander. Marjolein nam de foto.
Elvis leeft trouwens. Hij schijnt gezien te zijn in een Stockholms barretje en vermomt zich daar als Arabische koffieverkoper.
Na nog wat te hebben rondgestruind in een warenhuis en een ondergronds winkelcentrum, hebben we de auto’s weer gestart en zijn weer een stukje gaan rijden. De bedoeling was eigenlijk om een stukje kustlijn met die typerende gekleurde huisjes te kunnen zien, maar dat bleek uiteindelijk iets te ver te zijn. Een mooi fotoplekje hebben we desalniettemin kunnen vinden. Niet geheel onverwacht staan er wederom een aantal 850′s op de plaat.
Mocht ik deze foto nu wel of niet plaatsen Elmar? 
Inmiddels is het 23.00 uur als ik dit schrijf. Tijd om naar bed te gaan! Morgen gaan we om 7.00 uur ontbijten en willen we voor 8.00 uur vertrekken voor de rit van ca. 650km naar Umea.
Posted by Marc Onrust on under Heenreis |
Nadat we onszelf de tijd hadden gegund om wat uit te slapen en van het ontbijt te genieten (ontbijtbuffet dat onverwacht goed was), zijn we om ongeveer 9 uur vertrokken naar Stockholm. ‘s Morgens was het weer redelijk goed. Een klein beetje sneeuw, dat later overging in regen. De Zweedse ochtendspits is overigens geweldig: Hij bestaat niet!!
De TomTom was ingesteld op een aantal “LPG stations”. De eerste troffen we na een kleine omweg.
Wat staat daar nou?? Gesloten?? Afijn, de omweg was erg fraai en we hebben een paar mooie stukjes van het Zweedse landschap gezien
Vervolgens hebben we al rap de snelweg weer opgezocht en zijn er nog maar een paar maal af geweest om een LPG station te zoeken. Die zijn er overigens maar bar weinig in Zweden.
Ondertussen was het weer gaan sneeuwen en werd de snelweg ook steeds witter. Tijdens een sanitaire pauze bleek dat niet alleen de weg, maar ook de auto’s door de sneeuw bedekt te zijn.
De tot nog toe mooiste foto werd gemaakt door “wagen 2″, Elmar en Sander, op een redelijk besneeuwde snelweg.
De condities om te rijden werden er gedurende de dag niet beter op. Er lag veel ijs (platgereden sneeuw) op de weg waardoor de snelheid terug moest naar 80 – 90 km/hr. Twee ongelukken, vrij kort na elkaar, bevestigden dat het inderdaad redelijk verraderlijk was.
Halverwege de middag hebben we nog een stop gemaakt om een hapje te eten. Helaas was het restaurant gesloten, dus hebben we de tijd maar gebruikt om weer wat foto’s te maken.
De auto van Elmar:
Nee, Bifi is helaas geen sponsor. Maar mochten ze zich geroepen voelen en een mooi bedrag willen doneren (voor de Stichting Hoogvliegers) dan laten we onderstaande foto nog even staan.
Na een korte file voor Stockholm arriveerden we rond 17.30 uur in ons hotel in Stockholm. Na een hamburger en wederom wat sterke drank uit eigen voorraad (deze keer gewoon op de hotelkamer) gingen we rond 22.00 uur te bed.
Posted by Marc Onrust on under Heenreis |
Op zondagochtend 28 februari zijn we om ongeveer 6.00 uur vertrokken uit Heukelum. Via Arnhem en de A1 zijn we Duitsland (ca. 7.00 uur) in gereden. Helaas onderweg vrij veel Baustellen gehad waardoor we in D niet echt hebben kunnen doorrijden.
Iets boven Hamburg hebben we Elmar en Sander getroffen en vanaf die lokatie zijn we gezamelijk verder gereden. Na Hamburg zijn er ook vrijwel geen Baustellen meer geweest en kon er dus redelijk doorgereden worden. Dat laatste is met een 850 R overigens best prettig.
De rit door Denemarken duurde langer dan verwacht. Erg fraai was uiteindelijk de Grote Belt brug.
Daarna volgde een fraai stukje Denemarken tot aan de Öresundbrug van Kopenhagen naar Malmö. Rond 15.00 zijn we via die Öresundbrug Zweden in gereden en hebben we even een korte fotoshoot gedaan met de brug op de achtergrond.
Om ca. 16.00 uur zijn we gearriveerd in ons hotel te Lund, vlakbij Malmö. De kamers waren van het formaat schoenendoos, maar het eten (en drinken) was niet verkeerd. De Zweedse biertjes waren lekker, maar helaas ook prijzig. Het zwaardere spul (zelf meegenomen) hebben we buiten op de parkeerplaats in de kou genuttigd.
Posted by Marc Onrust on 26/02/2010 under Heenreis |
Eerder vandaag, aan het einde van de middag, zijn Ilja Hengeveld en Marius Plantinga al vertrokken richting Poolcirkel. Zij zullen een alternatieve route rijden. Hun plan is om door Finland naar de Noordkaap in Noorwegen te rijden. Van daaruit zakken ze weer af naar Lulea, alwaar we ze donderdagavond aan de bar van het hotel hopen te treffen.
Al met al dus een erg ambitieus plan. Al snel werd een weddenschap afgesloten met de teams die “gewoon” rechtstreeks naar Lulea rijden. Als Ilja en Marius besluiten om de Noordkaap noord te laten liggen, en ook “gewoon” rechtstreeks naar Lulea rijden dan zullen ze de rest tracteren op lekker (maar duur) bier aan de bar van het hotel in Lulea. Niet vervelend bedoeld, maar ík ga er vanuit dat wíj die avond gratis aan het bier zullen gaan
De avonturen van Ilja en Marius (en hun S70 met zo’n 600.000km op de teller) zijn te volgen op www.eland.se.
Posted by Marc Onrust on 14/02/2010 under Heenreis |
Op 28 februari, een zondag, zullen we vertrekken richting Het Verre Noorden. Als het weer een beetje redelijk is zal Astrid (die thuisblijft met Thomas, ons zoontje) me ‘s morgens vanuit Tilburg, waar wij wonen, naar Heukelum brengen. Daar wonen Kornelis en Marjolein, met wie ik mag meerijden in hun rode 850R Estate. Daar ben ik ze uiteraard enorm dankbaar voor! Alternatief was om alleen te rijden, maar dat zag ik echt niet zitten.
De bedoeling is dat we die dag tot in Malmö geraken. We rijden de route via “de bruggen”, en als het weer een beetje meezit dan is het weliswaar een lange (ruim 800km), maar ook erg mooie rit.
In de ochtend van maandag 1 maart vertrekken we richting Stockholm (ruim 600km verder), waar we dinsdag een dagje sightseeing hebben ingepland.
‘s Woensdags willen we tot in Umea geraken. Dat is een rit van bijna 650 kilometer, voornamelijk over “provinciale” wegen. Nu zullen we daar wel redelijk kunnen doorrijden, maar als de weersomstandigheden tegen zitten dan zou dit wel eens de meest tijdrovende etappe kunnen worden. Gelukkig is de receptie van het hotel tot 23.00 uur open
Donderdag 4 maart vertrekken we naar Lulea, de eindbestemming. Een kort ritje, 264 kilometer, dus wellicht kunnen we die dag zelfs uitslapen!
Posted by Marc Onrust on under Heenreis |
View Larger Map
